Trap op, trap af…..

Daar sta je dan, hijgend als een jonge hond, verzuring in je bovenbenen en een hoofd waar het zweet als een serieuze waterval vanaf stroomt. “Kom op joh”, zeg ik tegen mezelf. “Je bent pas op rij 9 en je moet nog tot 21” Dit was elke week hetzelfde tafereeltje wat zich afspeelde op de tribune bij NAC. Ik had altijd erg veel zin in de wedstrijd, totdat ik die vervloekte trappen weer op moest.
December 2015, weer hijgend op rij 9, was de maat vol. Er moest iets gebeuren, maar wat? Ik sportte toch regelmatig, wat kan er nu beter?

In mijn zoektocht naar sportscholen, clubs en verenigingen kwam ik op een website van een personal trainer. “Pfff, een personal trainer, dat is weer zwaar overdreven, dat heb ik niet nodig”, dacht ik. Het idee bleef toch hangen en kwam ook elke keer weer terug als ik daar weer op rij 9 stond uit te blazen. In februari ´16 toch maar een afspraak gemaakt ter kennismaking.

Daar stond ik dan, bijna voor de deur, ik moest alleen nog 5 treden op. Die 5 treden voelde weer als het eerste stuk tot rij 9 en was een herinnering waarom het zo nodig was. De deur werd opgedaan door een superfitte vent die zich met een glimlach voorstelde als Edwin. De eerste stap was gezet en er volgde een goed en open gesprek. Hierin kon ik alles vertellen over mijn beperkingen (handicap), sportverleden als zwemmer en mijn huidige levensstijl. Ik was enthousiast, Edwin ook en de eerste sport afspraak was gemaakt.
Thuis aangekomen stak ik mijn enthousiasme niet onder stoelen of banken, zegt vrouwlief ineens; “kan ik niet mee? En dan niet om te kijken, maar om te sporten!”. Nou bleek duo training ook een mogelijkheid te zijn en zo gezegd, zo gedaan.

Wat hebben we verschrikkelijk afgezien tijdens de trainingen. We hebben Edwin echt vervloekt als we de volgende dag na een training wakker werden. Ik liep al moeilijk door mijn handicap, maar dat werd soms bijna onmogelijk door de spierpijn. Wat was het zwaar, maar langzamerhand ga je merken dat het effect heeft. Als NAC weer moest spelen werd het niet rij 9, maar rij 13 tot zelfs in één keer naar boven.
Tijdens de trainingen weet Edwin je ook op de juiste manier te motiveren. Edwin speelde ons perfect qua prestaties tegen elkaar uit. “Je vrouw had ook 12 kg hoor, ben jij nou een vent?” Ik hoor het hem nog zeggen. Of ga je echt helemaal kapot met een boks training, zegt hij doodleuk: “kom op Rocky”.
Dat sporten goed is en erbij hoort, wisten we al. Intensiteit moest alleen wel flink omhoog, dat was vooral voor mij even wennen.

Bij de trainingen was er ook tijd voor vragen en advies op het gebied van voeding. Het ging vooral om tips en kleine aanwijzingen hoe je bepaalde dingen beter kunt invullen. Het was fijn dat Edwin ook meekijkt vanuit je gezinssituatie/samenstelling. Bij ons draaide het vooral om fitter worden en niet zo zeer om afvallen, al zou dat wel meegenomen zijn. Uiteindelijk zijn we allebei veel fitter geworden. Ik loop nu fluitend de trap op bij NAC en in de rust zelfs nog een keer naar beneden en omhoog. Thuis is er nu een home gym in de maak met daarin een aantal boks accessoires. Dat is ook een les van Edwin; doe vooral wat je leuk vindt, dat maakt het zoveel makkelijker. We gaan ook maar een bord ophangen met daarop BAMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM!

Edwin, bedankt voor alle trainingen en lessen. Volgend jaar ga ik weer meer zwemmen en dan komen we elkaar vast weer tegen bij een triatlon.

Remco C.

Klaar om jouw doelen te bereiken?

Doe de gratis nulmeting